معذرت می خوام. کوپنم تموم شد. بای.

رفتن به کانادا
با رشوه و پول!

+

.

.

.

.

.

یک تکه فلفل سبز
افتاد
بیرون از ظرف سالاد:
که چی؟

*کلاه کافکا، ریچاردبراتیگان

خلاصه اینکه خیلی تاثیر گذار بود این کپیِ فرهنگی ِ زیبا!!!

همیشه پیش خودم فکر می کنم که روابط داخلی کارمندان وزارت اطلاعات با هم چطوره؟ تنها واژه ای که به نظرم میاد اینه: ریاکارانه! همه دنبال یه هدفِ متفعن هستند در حالی که هیچ کدوم -مطلقا- اعتقادی به اون هدف ندارند.همه گرفتار یه پارادایم هستند. خودمونی ترش اینه که: ببین گشنگی آدم رو به چه کارایی وا می داره.

و از همون وقتی که به این مسئله فکر می کردم دوست داشتم یه روز برم تو ستادخبری محلمون، همه کاغذ پاره هایی که رو یه میز هست -وسط یه اتاق گرد- که حتما کلی اطلاعات از صغری خانوم تا شیرین عبادی رو شامل میشن با ساعد بریزم رو زمین و برم رو میزه وایسم و داد بزنم : آخه بدبختا فکر کردین این پولی که میگیرین حلاله؟ بعد بیام پایین و از لحن بدم عذرحواهی کنم و یه ماشین بخوام که منو تا مطب روان پزشکم برسونه!- این خیلی رویایی هست.

حالا من میگم اگه به جای یه همچین آدمی یه نفر باشه که دانشگاه رفته،کتابهاش رو خودش نوشته،از نظر زمانی هم به ما خیلی نزدیکتره هیچ کار شاقی هم ازمون نخواسته بکنیم و وعده ی همون مکان ِ باحال رو روی همین زمین خودمون ودر زمان حیاتمون داده، چرا ما نباید بهش اعتماد کنیم و در جهت سوسیالیسم گام برداریم ؟ ها،واقعا چرا ما نباید به مارکس(و انگلس) اعتماد کنیم؟ بحث نه ایدئولوژیکه نه فلسفی! فقط منافع رو باید در نظر گرفت. خود ِ خدا هم سوسیالیت است؛ وگرنه بهشت رو می کرد یه جا مثل آمریکا!آدم باید مغز خر خورده باشه که این ایده ساده رو درک نکنه و بیفته دنبال وعده-دهندگان 2000 سال پیش و اونایی که 150 سال پیش بودن رو ول کنه!

+حالا که سوسیالیست شدین؛ جلسه بعد می ریم روی یه ایده ی ساده تر! آنارشیسم.