درباره عشق به مدرنیسم

مثلا طرف فکر کرده با Nike پوشیدن خیلی مدرن شده دیگه. یا مثلا سوار سانتافه بشه دیگه خود مدرن ِ. یا چادر گل گلی ِ کشی دیگه خود ِ منورالفکری و قرن بیست-یکمی بازی ِ! فکر کرده به جای سر بریدن تو اتاق گاز خفه کردن نشونه مدرن شدنه! یا به جای گل سرشور پنتن بزنه دیگه خیلی خودش رو کشیده بالا!
حتی آخوندا هم به مدرنیسم دل-سپرده شده اند. اونا هم دم از “جنبش نرم افزاری” می زنن! مسابقه میذارن و جایزه می دن و خلاصه کلی خودشون رو می جنبونن تا بتونن نرم افزار قرآنی که حاوی 90 تا تفسیر و صوت 60 تا قاری باشه تولید کنن… اونا واقعا عاشق مدرنیسم هستند.
خواننده ها هم می خوان مدرن بشن. این یکی تو کافه با 170 تا دختر شو می سازه؛ اون یکی هم داره لامبوریگینی اش رو لنگ می کشه!
نویسنده ها و شاعرها هم در مدرن شدن دارن از هم سبقت می گیرن. اونا تو شعرشون به جای ابروی کمان از تاتو استفاده می کنن. به جای لب لعل از رژ لب بورژوا-تایید شده دخترای امروزی- استفاده می کنن…!موبایل و کامپیوتر و ما یتعلق و ما یحتوی هم جز لاینفک اراجیف شون شده!

خلاصه اینکه همه می خوان مدرن بشن و حداکثر زورشون رو دارن می زنن و لی من همینجا اعلام می کنم که جمیعا ریده اند!